آیا داروهای درمان دیابت برای افسردگی موثرند؟

به گفته ی محققین داروهای سولفونیل اوره با افزایش ترشح انسولین می توانند در درمان افسردگی موثر باشند. نتایج این تحقیق در سمینار سالانه (2011) انجمن روانشناسی آمریکا ارائه گردید.

در این مطالعه مشخص شد که بیماران دیابتی که تنها سولفونیل اوره مصرف می کردند کمتر به مصرف همزمان داروهای ضد افسردگی نیاز می یابند. مزایای درمان افسردگی کنترل بهتر قند خون است. حتی در افراد غیر دیابتی هموستازی گلوکز خون بعد از درمان افسردگی بهبود می یابد.

درسال 2007 دکتر Hundal فرضیه ی جدیدی برای پاتوفیزیولوژی افسردگی ارایه داد. او افسردگی را دیابت مغز نامید. به عبارت دیگر ضعف متابولیسم گلوکز در سلولهای استروگلیا در مغز علت پاتوفیزیولوژیکی بروز افسردگی است. در این مطالعه دکتر Hundal و همکارانش با استفاده از داده های گرد آوری شده از نسخه های تجویز شده در نروژ از سال 2006 به بررسی odds ratio(OR) همزمانی مصرف داروهای ضد افسردگی و داروهای ضد دیابتی (بر اساس نوع عامل دارویی دیابت ) پرداختند.

محققین به بررسی همزمان مصرف داروهای ضد دیابت و ضد افسردگی در 4/3 میلیون فرد 20 ساله و بالاتر پرداختند (داروهای ضد دیابتی که این افراد مصرف می کردند عبارتند از بیگوانیدها، سولفونیل اوره و تیازولیدین دیونها).

دکتر Hundal می گوید: از آن جایی که داروی سولفونیل اوره تنها دارویی از میان داروهای ضد دیابتی است که مستقیماً در تحریک افزایش ترشح انسولین نقش دارد (احتمالاً چنین اثری را در مغز نیز وقتی که دارو به بافتهای مغزی می رسد اعمال می کند ) ، بطور مشخصی سبب کاهش مصرف همزمان داروهای ضد افسردگی در میان افراد تحت بررسی شده است.

میزان مصرف قرص ضد افسردگی در میان افرادی که همزمان داروی سولفونیل اوره مصرف می کردند کمتر از افرادی بود که سولفونیل اوره را همراه با بیگوانید مصرف می کردند و مصرف قرص ضد افسردگی در این گروه کمتر از کسانی بود که از داروی سولفونیل اوره و بیگوانید و گلیتازون  همزمان استفاده می کردند.

مصرف سولفونیل اوره به تنهایی یا حتی با سایر داروهای کنترل قند خون سبب کاهش نیاز بیمار به مصرف داروهای ضد افسردگی می گردد در حالی که مصرف تنها بیگوانیدها یا گلیتازون به تنهایی سبب کاهش نیاز به مصرف داروهای ضد افسردگی نمی گردد.

دکتر Hundal معتقد است یافته هایی که اخیراً بدست آمده است از این ایده که برای درمان افسردگی باید بنحوی به جبران فعالیت انسولین مغزی پرداخت ، حمایت می کند. جذب قند توسط سلولهای استروگلیا در مغز تحت تأثیر انسولین است در حالی که در نرونها انسولین چنین تأثیری را ندارد.

دکتر Philip که بروی بیولوژی افسردگی مطالعه می کند می گوید: این تحقیق ارتباط بین افسردگی و دیابت را نشان می دهد . مطالعات اپیدمیولوژیک  بسیاری به ارتباط بین دیابت و افسردگی اشاره دارند اما هنوز طبیعت دقیق این ارتباط ناشناخته مانده است . البته در برخی تحقیقات مشخص شده است که در بیماران افسرده کاهش متابولیسم مغزی با گلوکز مرتبط است.

دکتر Philip می گوید: هنوز مطالب زیادی در مورد نحوه ی ارتباط این دو بیماری ناشناخته مانده است. او همچنین استفاده از سولفونیل اوره را برای درمان افسردگی با اطلاعات کنونی صحیح نمی داند زیرا این دارو سبب ایجاد افت قند خون یا هیپوگلیسمی در این افراد می شود که می تواند مشکل بزرگ دیگری بر مشکلات بیماران افسرده بیافزاید.

به گفته ی دکتر Philip مطالعات بیشتری درمورد نقش احتمالی این نوع دارو در کاهش افسردگی باید انجام گیرد تا دانشمندان از ارتباط واقعی دیابت و افسردگی اطلاع بهتری بدست آورند.

منبع : medScape. net